Pagina
Menu
INFO
U bent hier:   Begin pagina > Ton blogt > Archief > 28 juli 2010  Major William Martin     The man who never was
German

28 juli 2010  Major William Martin     The man who never was

In het najaar van 1942 werd het duidelijk, dat de strijd in Noord Afrika met een overwinning van de Geallieerden zou worden afgesloten. Het was vanzelfsprekend dat de geallieerde legers hierna een aanval op het vasteland van Europa zouden uitvoeren. Het lag voor de hand dat zij Sicilië als springplank zouden gebruiken om het vasteland van Italië aan te vallen.

Britse veiligheidsdienst
Volgens de Britse veiligheidsdienst was het van belang dat de Duitse legerleiding de zekerheid zou krijgen, dat de aanval vanuit Noord Afrika in ieder geval niet op Sicilië was gericht.
De tweede helft van 1942 boog een klein groepje veiligheidsofficieren zich in het diepste geheim over dit probleem. Het opzettelijk laten uitlekken van andere aanvalsplannen, zou bij de Duitsers geen succes hebben. Alleen als de geheime plannen door een toevallig incident in Duitse handen zouden vallen en zij de zekerheid kregen dat Engeland daarvan niet op de hoogte was, dan zou men de Duitsers kunnen overtuigen. De Britse veiligheidsofficieren concludeerden dat de Duitsers waarschijnlijk overtuigd zouden worden als een gesneuvelde militair hen opzienbarende documenten zou brengen over andere aanvalsdoelen dan Sicilië, mits de Britten deze documenten konden terugvragen zonder dat zij behoefden te weten dat de Duitsers er inzage in hadden gehad.

Plan
Men kwam op het idee een lijk van een officier, in het bezit van belangrijke documenten, te laten aanspoelen. Deze officier kon zijn neergeschoten tijdens de vliegtocht van Engeland naar Noord Afrika, had zich kunnen redden maar was daarna in de ruwe zee toch verdronken.
Najaar 1942 begon de speurtocht naar het lijk van een redelijk jonge kerel. Begin december 1942 had men succes. In Engeland was een dertigjarige man eenzaam overleden aan een longontsteking. Onder voorwaarde dat de echte naam van de man nooit bekend zou worden, stelde de familie het lichamelijk overschot beschikbaar.

Ruim vier maanden in diepvriescel
Ruim vier maanden werd het lijk bewaard in een diepvriescel en ondertussen kreeg de gestorvene een nieuwe identiteit: het leven van majoor der mariniers William Martin.

Majoor William Martin
Majoor William Martin was een veelbelovend officier, een tikkeltje verlegen en daardoor minder bekend, maar op het hoofdkwartier van Lord Louis Mountbatten een geziene autoriteit vooral op het gebied van landingsoperaties. Daarom zou hij naar Generaal Alexander in het Midden Oosten worden gestuurd. Deze zou na de overwinning in Noord Afrika behoefte hebben aan een autoriteit op landingsoperaties bij de komende aanval op het Europese vasteland. Plaatsvervangend chef van de generale staf, Generaal Nije, maakte van de gelegenheid gebruik William Martin een collegiale brief mee te geven voor Generaal Alexander. Hierin maakte hij zijn zorgen kenbaar dat de Duitsers op de hoogte waren van het feit dat de volgende Geallieerde aanval op Griekenland zou plaatsvinden, maar dat ook de plannen om via Sardinië en Corsica een aanval te doen op Zuid Frankrijk voor de Duitsers niet onbekend waren. Ook kreeg Majoor William Martin nog twee brieven mee van Lord Mountbatten en in zijn portefeuille een liefdesbrief van zijn vriendin.

Technische problemen
Men werd geconfronteerd met vele problemen, zoals een pasfoto voor het identiteitsbewijs, maar ook met het probleem dat het onmogelijk was een bevroren lijk schoenen aan te doen. Een straalkacheltje bood uitkomst en de voeten werden deels ontdooid.

Ewen Montagu
Veiligheidsofficier Ewen Montagu kleedde het lijk aan, stopte het in een cilinder met droog ijs en reed ermee naar de onderzeeboot ‘HMS Seraph”. Deze zou het lijk te water laten voor de Spaanse kust.
De locatie waar Major William Martin moest aanspoelen was zorgvuldig gekozen. Een zeer actieve Duitse spion, die goede relaties onderhield met de Spaanse autoriteiten en ongetwijfeld inzage zou krijgen in de documenten, woonde in Huelva aan de Zuid West kust van Spanje. Deze man was zeer belangrijk in het spel. De Duitsers moesten de zekerheid krijgen dat alleen zij wisten dat ze de inhoud van de documenten kenden. De Spaanse autoriteiten zouden ongetwijfeld het aanspoelen van het lijk aan de Britten melden. De Duitse agent moest in die tussenliggende tijd de Spaanse autoriteiten overhalen om hem in staat te stellen de documenten te kopiëren zonder dat de Britten dit zouden bemerken.

HMS Seraph in de baai van Huelva
30 april, half vijf in de vroege ochtend, kwam de Britse onderzeeboot naar boven in de baai van Huelva. Enkele officieren stonden aan dek bij het openen van de cilinder. Het stoffelijk overschot werd op een brancard gelegd en na een kort gebed door de kapitein werd Major William Martin overboord gezet. De opkomende vloed spoelde hem op het strand waar hij enkele uren later werd gevonden.
3 mei 1943 werden de Britten geïnformeerd dat het stoffelijk overschot van een Engelse officier was aangespoeld bij Huelva en al met militaire eer was begraven.

Verzoek tot teruggave papieren 
In een benauwd gesteld verzoek hebben de Engelsen gevraagd om teruggave van de op het stoffelijk overschot gevonden documenten. Alle brieven werden door de Spaanse autoriteiten gesloten en verzegeld teruggestuurd naar Engeland. De veiligheidsofficieren hadden enkele niet zichtbare controles aangebracht en stelden vast dat de brieven uit de couverts waren geweest.

Na de oorlog
Na de oorlog vonden de Engelsen de bewijzen dat de actie succes had gehad. De Duitse legerleiding bleek kopieën te bezitten van alle documenten die de Majoor bij zich had. Ook vond men bevelen van het hoofdkwartier om de verdediging van Zuid Europa te wijzigen naar aanleiding van hoogst geheime informatie.

Majoor der Mariniers William Martin ligt begraven op het kerkhof van Huelva.

Majoor William Martin diende zijn land na zijn dood.

 

Pagina
Menu
INFO
Pagina
Menu
INFO

Excursies

Excursies


Onder begeleiding van Ton Wientjen worden er excursies georganiseerd naar het gebied waar de slag om Arnhem plaatsvond. Dit zijn excuries in groepsverband. Bent u als vriendenclub, serviceclub, hobbyclub, enz. geïnteresseerd in een excursie?

Lees verder »

Ton blogt

Ton blogt 


Soms, als Ton tijd heeft, schrijft hij een anekdote over een gebeurtenis die zich afspeelde in de oorlog. Altijd vanuit de gedachtenwereld van de betrokkene geschreven en dus lang niet altijd politiek correct.
 

Lees verder »

Contact


Ton Wientjen
Vaarwerkhorst 71
7531 HL  ENSCHEDE

Telefoon: +31 53 435 69 49
Mobiel1:   +31 61 258 47 78
Mobiel2:   +31 62 351 10 21

Stuur een berichtje

Pagina
Menu
INFO

Powered by CMSimple | Template by CMSimple | Inloggen