Pagina
Menu
INFO
U bent hier:   Begin pagina > Ton blogt > Archief > 1 maart 2014  De Slag om Peleliu
German

1 maart 2014  De Slag om Peleliu

De Slag om Peleliu behoort tot één van de bloedigste gevechten in de Pacific War. De Amerikaanse Generaal Douglas MacArthur zag de Japanners op het eiland Peleliu als een dreiging voor zijn invasie op de Filippijnen. MacArthur wilde dat het 11.000 man sterke Japanse garnizoen op Peleliu werd uitgeschakeld voordat zijn strijdkrachten de aanval zouden inzetten op de Filippijnen.

Peleliu
Peleliu is slechts 13 vierkante meter groot, nog niet een derde van het eiland Schiermonnikoog.

Plan van de militaire leiders
Volgens plan van de militaire leiders moesten dagenlange beschietingen vanaf zee de doelwitten aan land verwoesten en de landingen zouden worden vooraf gegaan door beschietingen vanuit de lucht. Eerst zouden er zoveel troepen op de stranden worden afgezet totdat ze sterk genoeg waren om door te stoten. De oppervlakkige verdediging zou worden overrompeld en het eiland zou worden veroverd. De mariniers die in september aankwamen waren getuige van een zwaar bombardement door oude slagschepen en kruisers. Toestellen van de vliegkampschepen voerden raket aanvallen uit. 1400 ton munitie kwam terecht op zichtbare en vermoede Japanse stellingen.

1e Amerikaanse Mariniers Divisie landt op het strand
15 september 1944 8.32u landt de 1e Amerikaanse Mariniersdivisie op het strand van Peleliu. De 1e Mariniers Divisie bestaat uit drie Regimenten het 1e, 5e en 7e. Het 1e regiment landt in het noorden, de twee andere in het zuiden.

Generaal-majoor Rupertus
Generaal-majoor Rupertus, commandant van de 1e Mariniers Divisie loopt over van zelfvertrouwen en snoeft dat zijn Divisie Peleliu in enkele dagen zal veroveren.

Japanners hebben hun verdediging strategie gewijzigd
De Amerikanen zijn niet op de hoogte dat de Japanners hun verdediging strategie hebben gewijzigd. De Japanse commandant Kolonel Kunio Nakagawa van het 2e Infanterie Regiment had de verdediging georganiseerd. Tijdens eerdere Amerikaanse landingen overheerste aan Japanse zijde een offensieve strategie, met o.a. Banzai aanvallen, boven het gezonde verstand. Deze strategie maakte weliswaar veel slachtoffers onder de Amerikaanse mariniers maar uiteindelijk werden ze allemaal zelf het slachtoffer. In de regel kwam 99% van de Japanse troepen om. De Japanse Luitenant-generaal Inoue Sadao wist hoe hij een verrassing moest plannen die de Amerikanen zou choqueren en het bloedigste hoofdstuk zou schrijven in de lange historie van de mariniers.

Kolonel Nakagawa
Kolonel Nakagawa en Inoue Sadao wilden soldaten inzetten, in grotten, natuurlijke hindernissen en ondergrondse stellingen in het actiegebied. Het terrein van Peleliu was daartoe zeer geschikt. Langs de stranden werden duizenden obstakels geplaatst. De strijd moest echter in het binnenland plaatsvinden en de strategie was erop gericht de Amerikanen te laten leegbloeden. Tijdens het zware bombardement zaten de Japanners gehurkt in hun grotten, bunkers en loopgraven. Het inleidend vuur werd afgewacht en daarna worden de goed verborgen stellingen betrokken. Er wordt niet geschoten op Amerikaanse landingsvaartuigen, dat zou hun positie verraden. Gedurende het zware drie daagse Amerikaanse bombardement blijven vrijwel alle stellingen met zware wapens ongedeerd.

Captain Hunt van de Amerikaanse mariniers
Voor de Amerikaanse mariniers verloopt de landing niet volgens plan. Ondanks de zware beschietingen vanaf zee, de luchtsteun en hun moed loopt de aanval al snel vast. Bunkers die bij de luchtverkenning niet zijn opgemerkt nemen de mariniers van dichtbij onder vuur. Het duurt 30 uur voordat de compagnie van Captain Hunt ze weet uit te schakelen. Hij verliest daarbij wel twee derde van zijn manschappen. De brandende amphtracks en de verwrongen lijken in het ondiepe gedeelte van de zee, creëerden het decor van een bloedbad. Japanse kanonniers vegen de mariniers van het strand. Voor zonsondergang is het duidelijk dat de 1e Mariniers Divisie tegenover een vijand staat die speelt volgens nieuwe regels. D-Day op Peleliu eindigt met weinig vooruitgang en met zwaardere verliezen dan verwacht.

Lawrence Or vertelt
Lawrence Or was piloot van een landingsvaartuig. Nooit heeft hij over de oorlog kunnen of willen praten. Na zoveel jaren vertelt hij zijn verhaal. "Na de eerste lading mariniers op het strand te hebben afgezet voer ik terug, haalde de tweede lading mariniers op, zette deze af en mocht daarna niet verder varen. Ik moest voor anker. Ze kwamen met brancards vol gewonden. Mijn landingsvaartuig was zo volgeladen dat het water bijna tot aan de rand stond. In vrachtnetten lagen de vele neergeschoten gewonde kerels en ik leverde ze af bij het hospitaalschip. Toen het vrachtnet uit het landingsvaartuig werd gehesen, stond ik te kijken hoe de laadboom ze omhoog hees. Allemaal troep kwam naar beneden, bloed, rotzooi, hoe je het ook noemen wilt. Je kon niet uit de weg gaan. We zaten allemaal onder". Lawrence raakt geëmotioneerd. "Ik weet niet wat met al die mariniers is gebeurd. Sommigen kwamen niet ver, anderen wel. Nog geen 50% kwam over de richel dat ze landingsstrook noemden". Nog emotioneler vertelt hij verder. "Vanaf het strand vroegen ze om meer troepen, we need more troops, we need more troops! Als we er na de derde of vierde tocht weer heen voeren dreven er, enkel laarzen, armen, en duizenden in het water. Ik hoop dat ik niet over iemand ben gevaren die nog leefde. Ik moest over mensen heen om het strand te bereiken". Nog steeds geëmotioneerd. "Daar raak je kapot van. Daarom heb ik nooit over de oorlog willen praten".

Vliegveld
De derde dag stellen het 5e en 7e Regiment Mariniers het vliegveld veilig. Een beschadigde torpedobommenwerper is het eerst Amerikaanse vliegtuig dat landt.

Kolonel Chesty Puller
Het 1e Regiment van de 1e Mariniers Divisie onder Kolonel Puller heeft het zwaar. Generaal-majoor Rupertus spoort hem aan door te blijven vechten omdat Peleliu binnen een paar dagen zou zijn veilig gesteld. De pochende Rupertus onderkent de situatie. Man tegen man strijden Kolonel Puller en zijn 1e Regiment met messen en bajonetten tegen de Japanners. De meedogenloze aanval, onder druk van Rupertus, kost Kolonel Puller ruim 1000 jongens, een derde van zijn uit 3200 man bestaande mariniersregiment.

Generaal-majoor Geiger
Generaal-majoor Geiger van het 3e Amfibicorps neemt contact op met Generaal Rupertus. Hij vraagt Generaal-majoor Rupertus of deze verse legereenheden kan gebruiken. Rupertus vindt het niet nodig, wil het alleen blijven doen en wijst het aanbod af. Na een verhitte discussie zet Geiger door en geeft aan dat het 321 gevechtsteam van de 81e Infanterie Divisie zich weldra bij de 1e Mariniers Divisie zal voegen. 23 september ontzet het 321ste Regimental Combat Team (gevechtsteam) Puller’s overgebleven troepen op Peleliu.  

Japanse verzetshaard
Begin oktober was de Japanse verzetshaard ingepakt tot 800 bij 350 meter. De rest van het eiland was in Amerikaanse handen. De resterende Japanners verdedigden zich steeds vastberadener en dwongen de Amerikanen voor elke centimeter te strijden. Er waren tot dan toe 821 doden en 4567 gewonde of vermiste Amerikanen geteld. Van de 5388 slachtoffers behoorden 5044 tot de 1e Mariniers Divisie. Generaal Geiger zelf stelt op 12 oktober het eiland veilig.

81e Infanterie Divisie
De toegetakelde 1e Mariniers Divisie wordt vervangen door de 81e Infanterie Divisie. In de derde week van oktober zijn de meeste mariniers vertrokken. De landmacht moest de verzetshaard in de bergen smoren. De 81e Infanteriedivisie zou de laatste Japanners belegeren. De Japanners werden omsingeld en worden continu bestookt met lucht en artillerie bombardementen. De infanteristen hangen explosieven voor de grotten en met gepantserde bulldozers storten ze de ingangen dicht.

Kolonel Nakagawa verstuurt  Sakura! Sakura!
25 november 10.30u verstuurt Kolonel Nakagawa zijn laatste bericht aan Generaal Inoue Sadao. Sakura! Sakura! op Peleliu is alles voorbij. Met de Japanse Generaal-majoor Murai  naast zich verbrandt hij de vlag van zijn onderdeel en geeft zijn overgebleven 56 soldaten bevel de vijand overal aan te vallen. Hij en Murai plegen zelfmoord met oude versierde dolken volgens de traditionele laatste riten van de Samoerai.

Slag om Peleliu voorbij
27 november is de Slag om Peleliu eindelijk voorbij.

Medal of Honor
Acht Amerikanen verdienen de de Medal of Honor, van wie vijf postuum.

Captain Pope
captain Pope leidde zijn 242 schutters naar Peleliu. Vier dagen later waren er nog acht man over. Pope wordt voor zijn heldhaftig leiderschap bevorderd tot Majoor en krijgt een door President Roosevelt getekende eervolle vermelding en de Medal of Honor.

Soldaat L.Jackson
Soldaat L. Jackson kreeg zijn Medal of Honor omdat hij, nadat zijn luitenant en sergeant waren gesneuveld, het heft in eigen handen nam en onder zwaar vijandelijk vuur twaalf bunkers en ruim 50 Japanners uitschakelde.

Slachtoffers
De Slag om Peleliu behoorde met Tarawa en Iwo Jima tot de bloedigste slagen van de Pacific. Hier leden de Mariniers hun zwaarste verliezen. De zege kostte de VS 9800 slachtoffers, waarvan ruim 6500 mariniers van de 1e Mariniers Divisie. De Japanners telden 10.695 doden.

Japanse luitenant geeft zich over
Een Japanse luitenant met 26 soldaten en acht matrozen hielden het in de grotten uit tot 22 april 1947. Zij gaven zich over toen een Japanse Admiraal hen ervan had overtuigd dat de oorlog voorbij was.

Noodzaak van de slag
Al lang bestaat de vraag of de verliezen van Peleliu nodig waren geweest. Admiraal Halsey adviseerde de stafchefs van Admiraal Nimitz op 13 september, twee dagen voor D-Day Peleliu, de landing af te blazen. Admiraal Nimitz gaf daaraan geen gehoor. Zijn argument, het was te laat om de actie af te gelasten. Uiteindelijk heeft Peleliu weinig bijgedragen aan steun voor verdere operaties.

De vergeten slag
De Slag om Peleliu wordt ook wel de “vergeten” slag genoemd.  

Citaat Admiraal Jesse B. Oldendorf
Als legerleiders wijsheid achteraf bezaten, zou men het nooit hebben gewaagd Peleliu aan te vallen.

Admiraal Jesse B. Oldendorf
21 augustus 1947 te Guam

 

 

Meer weten over de Pacific War

Zeeslag bij Savo Pacific Lees ook 

De ondergang van de USS Indianapolis Lees ook  


 

Pagina
Menu
INFO
Pagina
Menu
INFO

Excursies

Excursies


Onder begeleiding van Ton Wientjen worden er excursies georganiseerd naar het gebied waar de slag om Arnhem plaatsvond. Dit zijn excuries in groepsverband. Bent u als vriendenclub, serviceclub, hobbyclub, enz. geïnteresseerd in een excursie?

Lees verder »

Ton blogt

Ton blogt 


Soms, als Ton tijd heeft, schrijft hij een anekdote over een gebeurtenis die zich afspeelde in de oorlog. Altijd vanuit de gedachtenwereld van de betrokkene geschreven en dus lang niet altijd politiek correct.
 

Lees verder »

Contact


Ton Wientjen
Vaarwerkhorst 71
7531 HL  ENSCHEDE

Telefoon: +31 53 435 69 49
Mobiel1:   +31 61 258 47 78
Mobiel2:   +31 62 351 10 21

Stuur een berichtje

Pagina
Menu
INFO

Powered by CMSimple | Template by CMSimple | Inloggen